گروه فرهنگی «سراج24»، یکسال است که از تغییر و تحول ها در برنامه تلویزیونی هفت که به مسائل و مشکلات سینما می پردازد گذشته جایگزین شدن یک مجری جدید بجای «فریدون جیرانی» به عنوان سردبیر و مجری این برنامه سمت و سوی این برنامه را نیز به گونه ای جدید مدیریت کرده است .
در مدت یکسالی که از پخش برنامه تلویزیونی هفت با عوامل جدید می گذرد انتقادات درست و گاه بهانه جویانه ای از برنامه هفت مطرح شده و هر طیف و گروهی از نگاه خود به نقد برنامه تلویزیونی هفت پرداخته است.
حضور گبرلو به عنوان مجری در قسمت های نخست این برنامه که جمعه شب ها از شبکه سوم سیما پخش می شود با ایراداتی روبه رو بود اما رفته رفته این مشکلات رفع و تسلط وی در اجرا و اداره برنامه هفت بیشتر شد.
برنامه هفت در یکسال اخیر با مشکلات مختلفی روبه رو بوده اما به حتم یکی از اساسی ترین نقدهایی که به این برنامه وارد است نحوه اداره و ترکیب بخش نقد آثار سینمایی است.
حضور «مسعود فراستی» در این برنامه به واسطه صراحت و البته ادبیات منحصر به فرد این منتقد و نویسنده سینمایی به جذابیت های این برنامه افزوده بود اما با رفتن او و در عین حال حضور منتقدان مختلف و بی تجربه در این برنامه، سطح فنی نقد آثار سینمایی در آن کاهش یافت و این بخش به یکی از کسالت آور ترین آیتم های هفت تبدیل شد.
این مشکل تا مدتی ادامه یافت تا در نهایت با حضور برخی منتقدان صاحب نام سینما همچون جواد طوسی نقد آثار سینمایی در برنامه هفت رنگ و بویی جدی تر به خود گرفت و به نظر می رسد ادامه این روند و در عین حال صراحت منتقدان حاضر در آن، به ارتقای کیفیت برنامه هفت کمک خواهد کرد.
نکته دیگر آنکه در برنامه هفت با وجود گذشت بیش از یکسال از حضور عوامل جدید، نوعی محافظه کاری در دستور کار قرار دارد که بخشی از این روند به واسطه خطوط قرمز مورد نظر مسوولان تلویزیون است.
به عبارتی دیگر، نبود صراحت در پرداخت به برخی مسایل روز سینما از جذابیت این برنامه کاسته و خواسته بخشی از اهالی سینما از قبال این محافظه کاری، در آن تامین نشده است.
خودداری گبرلو از ورود مستقیم به مسایل مختلف سینما به حتم از آسیب های جدی برنامه تلویزیونی هفت به شمار می رود و نمونه آنرا می توان در موضع این برنامه درباره اکران نشدن برخی فیلم ها در سینماهای حوزه هنری به وضوح مشاهده کرد.
هرچند گنجاندن برخی بخش ها همچون نقل قول ها و پشت صحنه فیلم های دیروز از بخش های قابل قبول برنامه تلویزیونی هفت محسوب شده و این برنامه نیازمند چنین بخش هایی بوده و به نظر می رسد می توان با افزودن برخی گفت وگو های تصویری قدیمی با کارگردانان فقید سینما و سینماگران پیشکسوت، بر جذابیت این برنامه افزود.
هفت در برگزاری میزگردهای مختلف با موضوع های متفاوت به رغم محافظه کاری های موجود، تا حدودی موفق و سطح کیفی برخی میزگردها قابل قبول و تخصصی بوده است.
به عقیده کارشناسان کمیت برنامه هفت در بخشی مهم لنگ می زند؛ این برنامه به رغم بهره گیری از بخش های متعدد تاکنون به ابعاد مختلف هنر هفتم همچون سینمای کوتاه، مستند و انیمیشن نپرداخته است.
بر این اساس سینما تنها محدود به حوزه آثار بلند نبوده و تمامی ارکان هنر- صنعت تصویر را در بر می گیرد و هفت به عنوان برنامه ای که داعیه پرداخت به مسایل سینما را دارد، می بایست این رویکرد را در حوزه رفتاری خود با سینما جای دهد.
این برنامه همچنین در هر هفته می تواند میزبان بازیگران،کارگردانان و نویسندگان جوان سینما باشد و به معرفی استعدادهای هنر هفتم در کشور به مخاطبان بپردازد و به حتم جای چنین بخشی در این برنامه خالی است.
به اعتقاد صاحب نظران،هفت همچنان با گذشت چند سال در مرحله آزمون و خطا قرار داشته و برای بالندگی نیازمند مشی بیطرفی اما بهره گیری از رویکرد تخصصی و مسوولانه نسبت به سینما و رویدادهای مرتبط است.
